Διαδρομές στη διδασκαλία της νέας ελληνικής γλώσσας

Click Αλεξίου_Γλωσσική_έφεση.pdf link to view the file.

Οι περισσότερες σύγχρονες θεωρίες σχετικά με την έφεση στην εκμάθηση  μιας ξένης/δεύτερης γλώσσας αφορούν μόνο τους ενήλικες μαθητές. Οι διάφορες περιγραφές που έχουν ως αντικείμενο το συγκεκριμένο θέμα σχετίζονται αποκλειστικά με περίπλοκες γλωσσικές ικανότητες οι οποίες ερευνώνται μέσω αρκετά πολύπλοκων γλωσσικών δοκιμασιών. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο είναι ανέφικτο να εξετάσει κάποιος ή να περιγράψει την έφεση στην παιδική ηλικία, αφού οι γλωσσικές δεξιότητες των παιδιών δεν έχουν πλήρως αναπτυχθεί και συνεχίζουν να εξελίσσονται, οπότε η αποτύπωσή τους είναι δυσχερής. Ωστόσο, πρόσφατες μελέτες υποστηρίζουν τη συσχέτιση μεταξύ των γενικότερων γνωστικών ικανοτήτων των μαθητών και της επιτυχίας τους στην εκμάθηση μιας ξένης/δεύτερης γλώσσας. Η κύρια πρόταση που διατυπώνεται στις συγκεκριμένες μελέτες είναι, λοιπόν, πως κάποια ξεχωριστά, επιμέρους στοιχεία των συνολικών γνωστικών ικανοτήτων μπορούν να αποτελούν μέρη της γλωσσικής έφεσης στα παιδιά.

Το παρόν άρθρο ερευνά την παραπάνω πρόταση μέσω της παρουσίασης εμπειρικής έρευνας που πραγματοποιήθηκε σε διάρκεια 3 χρόνων (2001-2004) σε παιδιά 5-9 ετών με μητρική γλώσσα την ελληνική, τα οποία παράλληλα μάθαιναν αγγλικά ως ξένη γλώσσα. Τα πορίσματα της έρευνας καταδεικνύουν ότι τα μικρά παιδιά διαθέτουν γλωσσική έφεση και ότι οι γενικές γνωστικές δεξιότητες, όπως η μνήμη και η αναλυτική ικανότητα, είναι πολύ καλοί προγνώστες επιτυχίας στην εκμάθηση της ξένης/δεύτερης γλώσσας. Μάλιστα, αυτές οι γνωστικές ικανότητες φαίνεται πως βελτιώνονται με την πάροδο του χρόνου και άρα η γλωσσική έφεση διαφοροποιείται. 

Θωμαή Αλεξίου